donderdag 5 januari 2017

Een treinkaartje kopen

Nooit, nee nooit meer zal ik de Nederlandse Spoorwegen veel verwijten maken. Vierkante wielen, treinen die zomaar uitvallen zonder een reden, kaartjesautomaten die niet werken, vertragingen, volle treinen waarin je moet staan! Peanuts, kleinigheden…waar maak je je eigenlijk druk om als zelfs de sprinters nog altijd meer dan 100 km per uur rijden.
  
Treinstation van Calicut
Wij hebben nu te maken met het Indiase systeem. Alle treinen rijden gemiddeld 40 km per uur. De snelheid zit ‘em in de hoeveelheid stations waar gestopt gaat worden. We hebben een jaar nodig gehad om het systeem: a. te begrijpen en b. zelf een e-ticket te kunnen kopen. Zomaar op een trein stappen kan over het algemeen niet. De treinen waar dat mogelijk is zijn de generals, de sleepers. Dit zijn ook de treinen die iedereen voor ogen heeft als men over de treinen in India spreekt. Overvolle treinen, met mensen die op de treeplank meerijden en vooral veel mensen op het dak. Ja, ze zijn er wel, maar vooral in het noorden. Hier in het keurige zuiden zit niemand op het dak. Gigantische afstanden leggen de treinen af, ze doorkruisen India van noord tot zuid en van oost naar west en alle varianten daartussen. De lange treinen (18-20 wagons is een normale lengte)
in het midden van de trein achterom gekeken
rijden nooit van a naar b. Ja, dat doen ze natuurlijk wel, maar de lijn heeft een naam en ook een nummer. De trein die dagelijks rijdt tussen Nagercoil in het verre zuiden en Mangalore heet de Ernad Express. Nummer 16606 heen en 16604 de andere richting uit. Een paar rijtuigen zijn algemeen (dus sleepers) de rest moet worden gereserveerd. Kijk, daar komt nu het probleem aan. Hoe kun je reserveren? Je kunt het wagen om dit op het station te doen, maar alle kans dat je geen kaartje kunt krijgen. Geen kaartje, geen treinreis. 

Nu komt het technische en voor mij echt Indiase. Vanwege de gigantische aantallen mensen die met de trein reizen heeft men een ingenieus systeem. Als je wilt gaan reizen dan boek je lang van tevoren. De volgende opties verschijnen: te reserveren, RAC, WL en Tatkal. Te reserveren lijkt me een duidelijke. Je koopt een kaartje en je weet direct in welke wagon op welke plek of stoel je zit. Klaar. Bij de RAC, Reservation Against Cancellation, moet je wel een kaartje betalen maar de plaats waar je komt te zitten is nog onduidelijk. Tijdens treinreizen zie je deze mensen bij binnenkomst ook direct naar de spoorwegbeambte op de trein gaan. Je mág instappen. Dat mag je niet als je op de Waitinglist terecht komt. Hoeveel wachtenden er voor je zijn kun je direct zien, evenals de plek waarop je zelf staat. Er bestaan programma’s die de kans berekenen op het krijgen van een kaartje. Als laatste heb je de Tatkal. Last minute kaartjes, zeer dure kaartjes…..
De Indian Rail heeft een geweldige website, maar zelf boeken konden we nog niet. Altijd moest dit gedaan worden door anderen en dat voelde toch niet goed. Je moet toch zelf een treinkaartje via internet kunnen kopen? In Nederland een fluitje van een cent.

Voordat je een kaartje kunt kopen heb je de procedure van een account aanmaken met diverse controlesystemen. Na algemene controle, kwam de controle van het emailadres en het telefoonnummer. Op het computerscherm komt de mededeling dat je nummer nog niet geverifieerd is. Je krijgt een sms met daarin een OTP (soort eenmalige code). Die moet je invullen op het scherm. Wachten of het lukt….. Dezelfde procedure met het emailadres, maar dan via de mail……. Allemaal oké, dan mag je inloggen. Inlognaam, wachtwoord en weer een OTP en dan ben je in het systeem. Vanaf 1e invulmoment tot de eerste keer inloggen zaten we 2 uur achter de computer en hadden we 10 OTP’s gehad. Ook via de bank betalen gaat met OTP’s.
We hebben deze week voor het eerst ons eigen treinkaartje, onze e-ticket, per computer geregeld. Puh, een zware bevalling, maar net als bij een pasgeboren baby die iedereen met trots bekijkt, doen wij dat ook met ons treinkaartje. Zelf gedaan….weer een stapje verder……

Zomaar een coupe...
Het lijkt allemaal amateuristisch maar heeft de NS ook een systeem waarop je kunt zien waar jouw trein (live) nu is? Indian rail wel! Dit is ook wel nodig want door de enorme afstanden die afgelegd worden is er altijd wel vertraging. Heel handig ook als je in de trein zit en je wilt weten waar je bent. Keurig verlichte stationsnaamborden heb je hier nog niet veel. In het donker en met de vertragingen heb je anders geen idee waar je bent. Naast het gebruik van internet hebben wij daar iets heel handig op gevonden. We hebben alle stations gewoon op papier staan en strepen af. Werkt prima! Voor de zekerheid vragen we het bij de medepassagiers even na, net als de kant waar we moeten uitstappen. Ruim voor aankomst ga je met alle spullen bij de deur staan. 20 mensen met al hun spullen uit de trein en 20 erin in 1 minuut is geen zeldzaamheid. We raken stapje voor stapje steeds verder ingeburgerd. Nu nog een keer tegelijk met je ticket je eten bestellen!  Bijzonder? Nee hoor, naast alle snacks die warm langskomen, de koffie, thee, frisdranken, water, chips en chocola en de voorverpakte maaltijden is dit gewoon een stapje verder. 

Daar kan de NS nog wat van leren……     

Geen opmerkingen: