maandag 26 december 2016

De “groene” parochie

Wij lezen twee kranten. Digitaal de Hindu (een keurige krant vergelijkbaar met NRC), waarin de plannen van zowel de staatsregering als de landelijke regering staan en daarnaast de Deccan. De Deccan is de regionale krant, een soort Delfts nieuwsblad, maar dan dagelijks en in het groot. Moorden, ongelukken en alle zaken waarbij mensen emotioneel betrokken kunnen zijn staan in de Deccan. Dié stukken slaan we meestal over. Wat er ook in staat zijn de regionale initiatieven, de pogingen en acties om bijv. wat te doen aan het vuil, de vuilverbranding, de plastic tasjes; kortom het milieu. De Deccan vertelt in het klein wat de regering met veel bla, bla in de Hindu aankondigt.

Deze week stond er in de Deccan een leerzaam en leuk artikel over “de groene parochie”; de St John de Britto Church parochie uit Sakthikulangara, een gemeente in de omgeving van Kollam. 


Niet dat de parochie een rolmodel voor de kerken in de omgeving wil zijn, maar ze veroorzaakt wel beroering. De laatste verandering was rondom het gebruik van Allerzielen. Deze dag zijn de kerkhoven hier overvol met bezoekende en herdenkende families en familieleden. De graven worden bedolven onder de bloemen. De vele bloemen....Afgeschaft!
Nee, om het onderscheid tussen arm en rijk kleiner te maken en om verspilling tegen te gaan heeft de parochie aan iedereen gevraagd aan de parochie het geld te geven wat ze anders zouden besteden aan de bloemen. De kerk heeft op ieder graf een gelijk bloemstuk laten zetten en van het geldelijke overschot is een onderkomen gegarandeerd voor een dakloze man. Geen extravaganza, gelijkheid voor iedereen!

Een andere nogal heftige stap voor hier, is veranderen van de 7e-de dag en 30e-dag bijeenkomsten c.q. feesten na de dood van een gelovige. Nee, geen feest meer, maar zoals het er zo mooi stond: “to go with a small cup of tea” De priester wil extra schulden voorkomen die ontstaan na het overlijden van iemand. Ook het persoonlijk inviteren, wat gebeurde door naar iedereen persoonlijk toe te gaan die je wilt uitnodigen, is door de kerk nu veranderd, nee, de kerk kondigt namens de rouwende familie aan. Zelf vond ik het wel wat hebben toen we persoonlijk uitgenodigd werden door de moeder van de bruid voor een bruiloft, maar nu familieleden niet altijd meer in de directe omgeving wonen kan ik me deze stap voorstellen. Veel mannen werken in de oliestaten en anderen zijn naar de grote steden getrokken vanwege de werkgelegenheid.
Ook het vuurwerk is afgeschaft na de 30 dagen Rosary ceremonies in oktober. (dit vanwege de Puttingal tragedie van vorig jaar) Dat zal menigeen niet leuk gevonden hebben, want de Indiase mens houdt van vuurwerk. Bij iedere gelegenheid wordt er als het kan vuurwerk afgestoken.

De parochie wil “groen” gaan worden. Het milieu en de wens om zero environment pollution te veroorzaken maken dat de kerk actief verder gaat. Ze wil plasticloos en zonder milieuvervuiling de toekomst in.

Brief van de paus wordt voorgelezen 
Echt groen wordt de parochie door het planten van allerlei medicinale planten op het terrein van de parochie.
“Religie kan ook een rolmodel zijn voor ecologische overleving”, zo zegt de pastoor, “we moeten een eenvoudiger leven willen hebben zonder allerlei soorten overdaad”. Dat lijkt me niet een eenvoudige taak in het huidige India, waar de auto's groter dan groot moeten zijn, de huizen luxer dan lux en iedereen die geld heeft dat ook graag wil laten zien. Uit eten gaan in luxe restaurants, Westerse kledij en als het even kan een Rolex. Kan dat niet dan toch een zeer in het oog springend horloge, een item wat de Indiase man niet ontberen kan. Wie het breed heeft laat het hier ook overduidelijk breed hangen! Een eenvoudig leven is in de ogen van de gemiddelde Indiër een leven van iemand die geen geld heeft.
Voor mij is de pastoor bijna een man met communistische ideeën. Maar wat wil je ook, in een staat met bijna 40 jaar een echte communistische regering. Maar ook heel bijbels niet?

Geschreven  voor de OKK nieuwsbrief Delft



Geen opmerkingen: