donderdag 13 oktober 2016

Today: hartal, strike, staking......

Gisteren kwam er een berichtje op de telefoon van een goede kennis. “Blijf binnen morgen, ga niet weg, strike.” 
Met dit fenomeen hadden we nog niet eerder zo direct te maken gehad. Ja, in het verleden zijdelings, een dag voor vertrek of een dag na vertrek uit India… we hadden het gehoord van mensen van de ashram die op een bepaalde dag of bepaalde tijd wilden vertrekken naar het vliegveld of er juist vandaan probeerden te komen Juist…..een staking…..

De staking is een regelmatig gebruikt middel hier in Kerela. Of dat in de rest van India ook zo is, dat weet ik niet goed, maar zelf hadden we ermee te maken in Mumbai. De staking is een geliefd middel als je dat mag zeggen, want we begrepen dat iedereen die deelneemt aan de staking of die nu een dag duurt of dagen, gewoon zijn of haar loon krijgt. Het doet me altijd denken aan het verhaal wat een leraar in mijn middelbare schooltijd vertelde over de vakbonden in Engeland. Hij gebruikte het voorbeeld van de machinist van een trein en zijn kopje thee. De theetijd was een vastgelegd recht. Kon de machinist niet op tijd zijn thee drinken dan kon hij gaan staken. Hij had tenslotte recht op zijn kopje thee!
De afgedwongen rechten hier in India lijken me niet dezelfde als in Engeland maar het betekent wel: een dagje vrij. Dit naast alle feestdagen die er zijn dan. De landelijke feestdagen, de regionale, de specifieke feestdagen van de eigen staat, de godsdienstige….we vieren hier de Christelijke, Hindoeïstische, Islamitische en Boeddhistische grote feestdagen allemaal mee.

Op dit moment zijn we in Calicut en logeren in een hotel dat ligt aan één van de drukkere doorgangswegen in de stad. Calicut heeft meer dan 500.000 inwoners dus het is een drukke weg. Dichtbij zijn 2 busstations. Normaal gesproken begint de dag hier vroeg. Om 7 uur in de ochtend is het al druk op straat. Je hoort dit ook zonder het te zien door het getoeter. Je toetert als je wilt passeren, als je van richting verandert, als je om een voetganger, fietser, motorrijder, riksja, scooter of wat dan ook heen gaat. Je toetert omdat je vind dat je te lang moet wachten. Je toetert als buschauffeur vooral lang omdat een bus overal doorheen dendert. Als je hier als voetganger zomaar de straat oversteekt stoppen in het algemeen de scooters, motoren en riksja’s. De auto’s misschien maar de bussen zeker niet. Ja, de bus is een factor waarmee je rekening moet houden.


Maar vandaag is het stil op straat. Er rijden wat auto’s, er komt een verdwaalde bus voorbij, er zijn geen riksja’s. Vooral eigen vervoer. Je ziet vooral voetgangers, die niet zoals gebruikelijk op de stoep of aan de weg lopen. Nee, ruim baan tot nu toe. Maar wat het voor ons betekent vandaag weet ik nog niet. Gaan de winkels wel open? Gaan de restaurants wel open? Eten doen we behalve het ontbijt buiten de deur. De Indiase werknemer is gewend lang te reizen voor zijn werk. Een uur reistijd is helemaal niets. Veel werknemers komen uit andere delen van de stad of de dorpen en steden uit de buurt. De meeste werknemers zullen per bus komen. Laten die nu net niet rijden!

Het is nu acht uur in de ochtend, het is heel stil op straat…….waarvoor zou er nu eigenlijk gestaakt worden?    

Geen opmerkingen: