woensdag 19 oktober 2016

Lemongrass

Ik weet niet of ik citroengras ooit in Nederland gebruikt heb. Volgens mij heb ik het alleen in recepten genoemd zien staan als ingrediënt. Maar gebruikt? In huis had ik het zeker niet. Een onbekend kruid, totdat ik er hier in India mee in aanraking kwam. Nou ja, ik!
In één van de dorpen in Wayanad die Amma geadopteerd heeft maken ze lemongrass-olie. Het is een moeilijk distillatie. In de hele omgeving wordt lemongrass-olie geproduceerd. Men verkoopt deze olie o.a. aan de kant van de weg. Concurrentie genoeg en daarom is “SeRVe/Amma organisatie” bezig met de installatie van een machine die hoogwaardige olie kan maken.

De foto’s bekijkend die in de dorpen gemaakt waren van o.a. de lemongrass velden, zag ik alleen een droog gebied met bosjes stoppels. Het leek net de helmaanplant in de Nederlandse duinen. Vooral de hoeveelheid kale grond viel me op. Hoe kon daar nu iets uit voortkomen? De uitleg was: Het gras was niet zo lang geleden geoogst en daarom waren er nu alleen kleine bosjes te zien.  
Lemongrass kwam opnieuw in mijn blikveld in de Ecoshop op de ashram. Geen olie, maar lemongrass thee. Een zakje vol droge stokjes leek het. 20 gram, 20 roepies. Lekker verfrissend was de aanprijzing. Het is verfrissend, al is het geen thee in de normale zin van het woord. Het zijn zich ontrollende smalle langwerpige grasstukjes die het water een hint van citroensmaak geven. De verkoop was niet geweldig en om die reden ging men over op het maken van lemongrasszeep. 
  
Tijdens ons verblijf in een hill-station (huis in de heuvels van…) in de omgeving van Kannur zag ik opeens lemongrass “in het echt” Een bos grasstengels van ongeveer 50 cm hoog. Het verhaal vertellend begon de eigenaar van ons pension te lachen. Olie? Veel werk voor weinig. Thee? 20 roepies voor 20 gram? Het is onkruid! Straks, als we naar de top van een heuvel zouden gaan, ja dan zou ik nog eens lemongrass zien… ik mocht het allemaal meenemen voor 20 roepies. Dan waren zij van het gras af……zij deden er toch niets mee.

Een half uurtje later stapte we in een oude jeep en begonnen aan de tocht naar de heuveltop in de buurt met het uitzicht op alle heuveltoppen in de wijde omgeving. Een tocht van 2 km waar we een half uur over zouden doen. Het zou een uitdaging voor ons worden zo voorspelde hij…..

Het uitzicht op de top was geweldig, rijen en rijen heuveltoppen om ons heen. Een prachtige plaats om te kamperen. Stilte en ook het uitzicht…… het was de rit er naar toe waard.

En de weg? 
Hoe was de weg naar de heuveltop?

Welke weg?   

Geen opmerkingen: