donderdag 16 juni 2016

Een bruiloft op afstand

Wonen en werken in India betekent voor ons ver weg zijn van het vertrouwde Nederland. Ver weg van alle bekende dingen, ver weg van vrienden maar ook van familie. Je kunt nu eenmaal niet even 12 uur vliegen overbruggen door even het vliegtuig te pakken om een kop koffie te gaan drinken, samen te winkelen. De afstand is gewoon te groot, de reis heeft te veel stappen.
Je probeert om de afstand zo klein mogelijk te laten zijn, nieuwsbrieven te schrijven, te appen. Opeens wordt dan ook weer skype ontdekt. (opeens..nou ja na 5 maanden en dan komt het niet eens door jou!) Dan is die verre, vertrouwde wereld opeens heel dichtbij. Hoewel de één fysiek in Nederland zit en de ander in India, valt die afstand weg zodra je met elkaar gaat praten.

De afstand is niet te overbruggen als er een bruiloft in de familie komt. Een kleine familie. Jóuw énige nicht gaat trouwen! Alle voorbereidingen heb je op afstand moeten meemaken en op DE dag kun jij er niet bijzijn. Je overweegt zelfs om toch het vliegtuig te nemen om erbij te zijn, tegen alle redelijkheid in. Zo ver voelt opeens Nederland-India aan.

Opeens blijkt Skype een ideaal communicatiemiddel. Alle voorbereidingen zijn voor de trouwdag in Nederland klaar. In Nederland maar ook in India. De computer en telefoon zijn opgeladen, zodat er niets mis zou kunnen gaan tijdens het skypen. De tijd wordt vanwege het tijdsverschil (we lopen tenslotte 3,5 uur voor) met argusogen in de gaten gehouden, want rond 10 uur Nederlandse tijd mag ik de jurk zien. Mag ik mijn nicht zien in haar trouwjurk, op haar grote dag! Je rent naar de telefoon als je de oproeptoon hoort en ja daar is ze...vol in beeld, opgemaakt, gekapt, blozend en een bruid, een echte BRUID!
Je ziet de jurk, de schoenen, de sieraden. Je kunt met elkaar praten en haar bewonderen. In die paar minuten zie ik haar in mijn hoofd veranderen van de baby die ik vastgehouden heb, via alle levensslingers worden tot de vrouw die ze nu is. De bruid die live met me praat.
Ik hoor de aankomst van de bruidegom, ik loop mee de trap af naar de voordeur en kan ook mee maken hoe het boeket gegeven wordt. Dan komen de foto's! Ze komen met een flinke piep aan de lopende band binnen rollen.

Bij de thee om vier uur Indiase tijd worden de bruid en bruidegom bewonderd door mensen op de ashram. Naast felicitaties en bewondering ook gesprekken over hun kinderen, hun bruiloft en wat het voor hen als ouder betekende.

Dan wordt het stil. Ik hoopte dat het ook mogelijk zou zijn om live, via skype, bij de ceremonie op het stadhuis te kunnen zijn, maar dat ging jammergenoeg niet. Wel kwamen er weer foto's van de ceremonie. Weer kon ik, al was het via een foto, erbij zijn.

Maar wat heb ik een groot kado gekregen!
Ik heb de hele dag het huwelijk mee kunnen vieren dank zij mijn zus, de moeder van de bruid. 
Zo waren we er toch bij, bij deze bruiloft op afstand!


Amritapuri, 15-6-2016

Geen opmerkingen: