donderdag 16 juni 2016

De moesson

2016 is het 2e jaar dat we in juni in Kerala zijn. Juni is de maand waarin hier de moesson begint. De moesson trekt van het zuidwesten zo langs de kust omhoog en Kerala ligt in het uiterste zuidwesten van India. Hij zou eerst op 1 juni beginnen maar de datum verschoof naar de 6e. In november komt er nog een tweede, veel kleinere moesson. Hier in Kerala begint ook voor India de moesson tijd, want hij komt hier aan land om zo te zeggen. Vooraf gegaan door stormen (die veel schade veroorzaken) zie je, als je toevallig aan het strand staat, de moesson gewoon aankomen. Boven de oceaan zie je dan een horizontale lijn, het onderste gedeelte is donker, soms bijna zwart bewolkt. In die regenwolken zit de regen! Hier in Kerala, maar ik denk verder ook in India is men blij met de moesson ondanks alle overlast. De afgelopen twee jaar was er niet een echte moesson geweest, ja, wel buien maar niet genoeg voor mens, dier en plant. Van veel palmbomen zijn nu de onderste bladeren geel, veel meer dan normaal door het watertekort. De rijst kon alleen met veel meer moeite verbouwd worden en de rivieren en stuwmeren kwamen (bijna) droog te staan of zakten tot een bedenkelijk peil. Een stuwmeer betekent elektriciteit, dat heb je wel nodig wil je zelfs je fan maar laten draaien. In het verleden (minder dan 20 jaar geleden) was hier maar 3,5 uur per dag stroom. Op de ashram moest dan de afweging gemaakt worden: is de stroom voor de koelkasten of laten we vanavond de mensen koel slapen!

Dit jaar, voorafgegaan door de meistormen en mei(stort)regens, spreekt men weer over een èchte moesson. Hoe echt konden we zelf zien en ervaren toen we na een week Kozhikode/Calicut weer terugreden vanaf het treinstation naar de ashram. Wij hadden een goede week wat betreft temperatuur gehad, wel zo nu en dan buien maar vooral had het in de nacht geregend. Het was onverwachts goed weer gebleven, zonder moesson. Hier duidelijk niet, hier (en dat hadden we al gehoord) had het de hele week al gestortregend, gehoosd, geplensd en soms weer gestormd. De rit duurt ongeveer een half uur. Overal was water, we reden door en om enorme plassen, soms zelfs tot aan de assen in het water. Veel lager land stond ook ander water.
De ashram zelf ligt op een schiereiland en bestaat volgens mij alleen uit zand. Ieder huis staat omgeven door palmbomen op zijn eigen strand zo lijkt het.

Bij de voetgangersbrug van de ashram gekomen die het land met het schiereiland verbindt begon het te druppen. Voor we boven op het brugplateau waren (50 treden) ging alle regen door de paraplu's heen, hadden we geen droge draad meer aan ons lijf en was alle bagage nat, héél nat. Dit was onze kennismaking met de moesson 2016. De regen valt met een enorme kracht bijna loodrecht naar beneden. Het is alsof er een ondoorzichtig gordijn van regen is. Regen kan pijn doen, het zijn alsof er steentjes op je vallen. Maar ook; met de moesson maakt de natuur schoon, al het stof wordt weggespoeld. De bladeren van alle planten en bomen worden weer schoon, helder van kleur, ontdaan de rommel verzameld in de warme periode.

Achteraf gezien hebben ook de mensen rondom ons heen (voornamelijk de Indiase mensen dan), zich voorbereid. De stukken grond rondom de huizen werden zo opgeruimd dat alleen zand, struiken en bomen overbleven. Alle rommel werd verbrand. Gras werd uitgetrokken zodat er geen slangen in konden rusten in de moesson periode. Grote zeilen zag je verschijnen, over spullen heen maar ook over de daken waar het dak niet 100% waterdicht was, denk ik zo. Blauw, geel, blauw gestreept zagen we overal door de bomen heen toen we in de trein zaten. In huis werd alle kleding goed gedroogd, in grote plastic zakken gedaan en dan in een koffer (vooral de ashram), papier en papieren uitgezocht. Vocht is funnest voor alles! Iedereen had op zijn of haar manier opgeruimd voor de moesson. Iedereen had zich op zijn of haar manier voorbereid op moesson waarvan het wel 6 weken achter elkaar kan regenen. Dat alles hadden wij dus niet gedaan. De fan maakte overuren. Alles werd extra gedroogd, gesorteerd en alsnog opgeruimd. Papier in dichte plastic enveloppen, boeken zo neergelegd dat ze in de luchtstroom van de fan lagen. Schoenen vervangen door crocs, paraplu's altijd en overal mee naar toe want nu kan het nog droog zijn maar over een half uur niet meer. Ondertussen kennen we de vooraankondiging van de regenbuien. Meestal steekt er een ministorm op. De aankondiging voor de bui. Willen we dat op dat moment iets gaan doen buiten de deur dan is het afwegen. Gaan we nu dat korte stukje lopen of wachten we af. Dat hebben we wel geleerd, wachten tot de bui voorbij is. Eén keer alles, maar dan ook alles nat laten regenen is genoeg. Hoeveel weken nog?


Amritapuri, 16-6-2016. 

Geen opmerkingen: