zondag 14 februari 2016

De na-zend-doos

Ergens op een zolder staat een grote doos. Mijn grote doos wel te verstaan. Die doos zit vol met allerlei spullen die ik niet in mijn koffer heb kunnen stoppen toen ik naar India vertrok.
Je neemt als je maar 30 kg kunt meenemen alleen maar die zaken mee die prioriteit hebben. De kleding, computers, medicijnen. In mijn koffer zaten ook artikelen waarvan verschillende mensen gezegd hebben: "Zou je dat wel doen? Dat verkopen ze in India ook wel, denk je niet?" Ik spreek dan over het horrengaas, de duct-tape, waslijn, knijpers en een klein wasdroogrekje voor aan de deur.
Over het rekje heb ik lang getwijfeld. Natuurlijk had ik dat ook in India kunnen kopen, net als de knijpers, waslijn en horrengaas. Maar het zijn wel zaken die je vanaf dag 1 gebruikt en dan weet ik echt nog niet waar alles te koop is. Met het willen meenemen van het wasrekje bleek mijn vasthouden aan spullen, aan het materiƫle. Nee, ik kan echt niet alles zomaar loslaten.

Het kunnen krijgen van duct-tape in India is een twijfelgeval. Het is echter hoogst noodzakelijk om het horrengaas mee vast te maken. Niet dat ik dat zelf heb uitgevonden, nee, ik maakte een zoektocht mee in de 2e handswinkel op de ashram. In alle hoekjes en gaatjes zocht een Westerse dame naar iets waar ze haar horrengaas mee kon vastmaken. Die bruine rol, nee dat hoefde ze niet meer, dat plakte niet! Ze wilde de grijze, die plakte prima. Ik ken echter maar 1 rol met grijs, plakkend spul en dat is duct-tape. In mijn koffer zit dan ook een extra grote rol, en in die van Maarten ook!


Maar nu die doos.

Wat zit er dan in die doos? Zo belangrijk dat het toch een keer naar India zou moeten!
Allemaal dingen die ik wellicht nodig zou kunnen hebben en die zijn achtergebleven. Achtergebleven voor het geval dat! Zomaar wat voorbeelden: de lap witte stof, bamboe breinaalden, breed elastiek, de kitspuit en kit, de twee thermosflessen met brede halsopeningen, de homeopatische huisapotheek en zo nog wat zaken.

En hoe ik nu weet wat ik heb en wat ik op moet laten sturen?

Heel eenvoudig. Toen de doos alleen nog maar een lege doos was is hij langzamerhand gevuld met zaken die ik stuk voor stuk heb gefotografeerd.
Heb ik nu wat nodig, dan kan ik een afbeelding met het gewenste voorwerp naar Nederland mailen met het verzoek bij de eerstvolgende postzending het gevraagde mee te sturen. Of er zelfs een speciale zending van te maken.

Maar misschien blijft alles wel in de doos. Misschien heb ik het gewoon niet nodig. Misschien vind ik dat ik het niet nodig zal hebben. Misschien....

     

Geen opmerkingen: