donderdag 11 februari 2016

De karavaan

Vanmorgen is het grote inpakken weer begonnen.
Amma gaat weer op toer voor een aantal weken. Deze keer gaat ze naar het zuidelijk gedeelte van Kerala. Het 2e been zoals het genoemd wordt. Ze is wel 14 dagen terug geweest op de ashram, na het voltooien van de 1e toer, het noordelijke been. Het is een continue doorgaand proces van terugkomen en weer vertrekken. Dit gebeurd 8 maanden per jaar.

Als Amma in India toert gaat ook het halve meubilair mee. De grote hal is al bijna onttakelt. Veel stoelen zijn al verzameld en ingeladen, bijna alle luidsprekers zijn weg, de schermen waar de teksten op geprojecteerd worden staan al ingerold. Het podium voor de zangers en musici is afgebroken. De beamers zijn weg. De grote geluidsinstallatie en alle apparatuur voor het geluid staat klaar in houten kisten. Er is net genoeg meubilair over voor de achterblijvers.
Voor de tempel staat een enorme stapel met kisten en dozen klaar. De vrachtwagen is ook al gearriveerd en het inladen gaat straks beginnen. Het podium, de doeken erom heen, eigenlijk alles wat nodig is voor “the stage” en de verdere opbouw wordt klaargezet en ingeladen. Ook de boeken en boekjes, de brochures en alle merchandise staat klaar. Er is hard gewerkt om alles op tijd af te krijgen.
Op een andere vrachtwagen komt inhoud van de keuken. Gigantische pannen zullen worden opgeladen. 3 maal per dag wordt er Indiaas gekookt voor iedereen en twee maal per dag thee of koffie gezet. Dat gebeurt hier op de ashram, maar gebeurt ook op de toer. Een paar honderd mensen gaan mee en die moeten toch ook te eten gaan krijgen. Gevolg voor de blijvers: veel bekers en borden zijn ook al ingepakt. Je ziet van alles verdwijnen richting de vrachtwagens. Ook zullen het deze vrachtwagens zijn die het voedsel gaan brengen: de aardappelen, rijst, bonen, okra's en alles wat er nodig is voor de maaltijden.
Het is en blijft een gigantische logistieke operatie om dit iedere keer weer te doen. Amma blijft maar 2-3 dagen in één stad en ze reist veel. In iedere stad is het weer hetzelfde proces van uitpakken en weer inpakken en dat soms weken lang. Na deze toer komt de toer naar Noord-India en de Himalaya. Weken zullen de mensen dan wegblijven.

Voor de mensen die meegaan zijn al verschillende voorlichtingen georganiseerd. Je hebt kunnen horen wat je te wachten stond. Het leven tijdens de toer. Iedereen kan een lijst krijgen met wat er meegenomen zou moeten worden. Meegaan is niet gratis, je moet vooruit betalen (wat je anders op de ashram zou betalen) Het geeft deze dagen een sfeer van verwachting, van saamhorigheid. Ga je ook mee? We gaan op toer!! De was moet gehaald worden in de laundry, de noodzakelijke spullen worden aangeschaft en de tas moet worden ingepakt (een koffer kan niet vanwege de ruimte in de bus), de seva moet geregeld worden.....

Vandaag is het dan weer zover. Alles moet worden ingepakt, klaargezet en opgeladen. Vandaag is het inpakdag. Morgen of liever gezegd vannacht zal de karavaan vertrekken. Reizen in India kost veel tijd. Als we met de taxi naar Kollam gaan (40 km) zijn we anderhalf uur onderweg. Morgenavond moet alles weer klaar staan voor de 1e darshan van Amma. Een continue, gigantisch proces dat lijkt te lopen als een soort geoliede machine.
Nog even een dagje inladen.... De Zuid-toer gaat bijna van start!

Amritapuri, 11-2-2016

1 opmerking:

Trudy zei

Jullie hebben hopelijk toch geen ambitie he om ook in de karavaan mee te gaan reizen?