dinsdag 9 februari 2016

Concurrentie

Overal in de wereld is concurrentie. Dat kan gaan over materiële zaken, maar zoals hier, volgens mij ook over het geloof.
Amma mag dan wel een guru zijn, vanuit en in de Hindoe traditie, maar dat wil helemaal niet zeggen dat iedereen het daarmee eens is. Ze blijft voor velen hier de dochter van een eenvoudige, arme visser. Laag in de sociale rangorde. Kasten mogen dan officieel afgeschaft zijn maar dat wil niet zeggen dat ze hier niet onofficieel blijven voortbestaan. Soms ook in stand gehouden door de groepen zelf. Niet alleen de hoge kasten, maar ook anderen. De komende generaties zal nog wel blijven gelden dat als je als een dubbeltje geboren bent, je niet moet denken dat je een kwartje bent.
Amma is een kwartje geworden en dat zal zij zeker merken, maar wij ook.

Toen we nog in de flat op de ashram zelf waren hoorden we op vaste tijden de volgende geluiden: 3 uur in de nacht een klok die luidt. Waarom weten we nu nog steeds niet.
Om kwart voor 5 beginnen de 1000 namen. We hoorden wel in de verte iets anders, maar niet echt luid en ook niet te traceren.
Op dit moment hebben wij geen wekker meer nodig om te zorgen dat we om 6 uur bij de thee staan. Je kunt het ook anders zeggen: we hebben nu 3 en soms 4 wekkers die zorgen dat wij om 6 uur bij de thee staan. Indiase mensen zijn dol op luidsprekers. Een geluidsvergunning bestaat hier volgens mij niet.
Om de rij af te gaan: om kwart voor 6 gaat onze eigen wekker. Dat is nummer 1.
Dan horen we nu heel duidelijk de stem die we op het ashram terrein zachtjes hoorden: ook een litanie. Deze begint op precies dezelfde tijd als de 1000 namen. Maar deze vrouwenstem is scherp en snerpend. Het volume staat op 10 en het geluid (of de luidspreker) staat gericht op de ashram (en via ons)
Het gebeurd geregeld dat ik wakker wordt van de stilte. Je hoort nachtgeluiden. Ik weet dan zeker dat het nog geen tijd is. Wekker nummer 2 was er vorig jaar nog niet.
Sinds deze week horen we ook een mannenstem wat zingen. Het geluid komt ergens verder weg vandaan. We horen het onregelmatig. De stem is er ook niet iedere dag. Een beetje brommerig.

Staat de wind onze kant uit dan horen we nog steeds de 1000 namen gereciteerd worden. Wekker nummer 4. Deze wekker is het meest vertrouwd en horen we als we langs de tempel of de grote hal lopen ook nog apart door de vrouwen of de mannen gezongen worden. Ze lopen ook niet synchroon. Soms zijn de vrouwen verder, soms de mannen. De 1000 namen zijn voor ons moeilijk te onderscheiden. Ben je ergens de draad kwijtgeraakt dan is het heel moeilijk om bij de juiste aanroep terug te komen. Maar aan het einde zit altijd een ander stuk. Dat horen we dan als we langslopen. De mannen hebben sinds een paar weken een andere voorzanger. Deze man zingt met een vrolijk huppeltje in zijn stem.
Maar hoe ver de mannen of vrouwen ook zijn, wij in de vrouwenrij voor de thee moeten wachten tot de dames klaar zijn. De dames die namelijk de thee inschenken moeten uit de tempel komen en laten zich niet haasten.

Dank zij onze wekkers zijn wij iedere morgen op tijd en staan redelijk vooraan in onze thee rijen. Rustig terug naar de grote hal en dan op het gemakje aan de thee, ieder met het eigen thee akertje voor de neus. Heerlijk in de schemering en in de koelte.
Nu horen we niets meer. Alle wekkers zijn stil. 
 
Amritapuri, 9-2-2016

Geen opmerkingen: