dinsdag 12 januari 2016

Reizigersziektes

Reizen en leven in tropische landen heeft aandacht qua gezondheid nodig. Ik ben daar een pietlut in en ben dus van te voren naar de GGD gestapt. Maarten vind dat allemaal niet zo nodig en heeft twee verschillende injecties in zijn vaccinatieboekje staan, ik een hele rij. Sommige vaccins werken 25 jaar, anderen 10, sommigen maar 3 jaar. Zelfs met de injecties is er geen garantie dat je de ziekte niet krijgt. Dan is er ook nog een hele rij voorkomende ziektes waar niets tegen te doen is. Gaan we reizen dan moeten we weer alert zijn op bijv. malaria.
Ik heb aan kansverkleining gedaan en heb als rijtje in mijn inentingsboekje staan: difterie, tetanus, poliomyelitis, hepatitis A - B, buiktyfus en rabiës. Sommige injecties worden in één keer gegeven voor andere moet je een aantal keren terug,.... helaas. Uitsluiten doet een vaccin nooit, maar je kunt maar beter voorbereid zijn.
De rij had nog veel langer kunnen zijn, maar je moet wel praktisch blijven. Zo goedkoop is het nu ook weer niet om dit lijstje te krijgen.
Mijn lijst bevat zeg maar de serieuze ziektes Dan heb je nog de huis, tuin en keuken gevallen waar je mee te maken krijgt. Jetlag, diarree, verstopping, verkoudheden, uitdrogen, vocht vasthouden, muggensteken.
Op zich allemaal weinig van betekenis, maar wel erg lastig.
Maarten fietst overal door heen, heeft behalve wat muggensteken die bij hem zo wegtrekken, eigenlijk nergens last van.
Dat is anders bij mij. Gelukkig voor mij kon ik dit jaar de jetlag, diarree, verstopping, verkoudheid en uitdrogen van mijn lijstje schrappen.
Blijven over vocht vasthouden en muggensteken. Mijn groen en geel gekleurde knieën die het toch al moesten ontgelden door de val zien er nog steeds wat gehavend uit, de wond is wel dicht maar nog niet weg. Daarbij zitten nu op één knie 5 steken bij elkaar en op de andere knie 7. Vuurrode vlekken. Het soort muggensteek dat weken na de steek nog steeds enorm kan jeuken en waar je dus aan blijft krabben. De tandpasta is flink gebruikt. De steken heb je in een flits te pakken en zitten altijd dicht bij elkaar. Een groepsaanval of gewoon een mug die heel snel kan steken? Ik weet het niet, maar ik weet altijd onmiddellijk dat ik ben gestoken. Zelfs antimug met DEET, helpt soms niet. Dus uit de buurt van water blijven en ook niet bij de Westerse keuken komen in de avond.

Meer last heb ik van het vocht vasthouden in de handen, enkels en benen. Het schijnt heel veel voor te komen bij niet-Indiase mensen. Het lichaam moet wennen aan dit warme klimaat en heeft daar blijkbaar tijd voor nodig. Sommige mensen hebben van beide benen last, anderen van één been. Je hoeft er niet snel mee naar de dokter. Die heeft als eerste en meestal enige vraag: hoe lang ben je in India. Geeft je als antwoord een periode korter dan twee weken wordt je weggestuurd. Kom maar terug als het aan blijft houden na twee weken. Het is een normaal iets! (eh?)
En zo lig ik dan met mijn benen omhoog tegen de muur of tegen de deur, zit overal met een been op een stoel, drink warm water, beweeg veel en hoop dat snel de klik zal komen voor mijn ene pijnlijke mini-olifantenbeentje.
Ik heb me wel afgevraagd hoe het nou kwam dat ik er nu zoveel last van heb en in het verleden maar weinig. Het leven als toerist is blijkbaar toch anders.
Op een dag, zo werd me verteld, is het alsof de knop omgaat en is al het overtollige vocht weg uit je been en enkel.
Op die dag kan ik tenminste gewoon weer de slippers aan als teken dat mijn lichaam zich hier thuis is gaan voelen.



Amritapuri, 8-1-2016

Geen opmerkingen: