donderdag 7 januari 2016

De stenen in de trommel




Een lering van Amma:
Stop een heleboel ruwe stenen in een slijptrommel en zet deze aan. Als deze gaat draaien dan botsen de stenen tegen elkaar aan, met alle gevolgen van dien. Alle scherpe randen raken elkaar met kracht en hier en daar vliegen de stukken eraf. Dit proces van botsen en slijpen blijft doorgaan net zolang tot je geen ruwe stenen meer hebt, maar diamanten. Zo gaat het ook met mensen. Zet ze bij elkaar en alle onderlinge irritaties komen naar boven. Het is een heftig proces maar het moet gebeuren, dan pas komt de “echte” mens tevoorschijn.

Bij de darshan van Amma mag je als „kind van Amma“  één maal per dag bij haar op het podium zitten. Het werkt volgens een ingenieus systeem dat ik nu eigenlijk pas ontdekte. Ja, de groepen had ik wel zien zitten, maar had geen idee waarom ze nu eigenlijk bij het podium zaten te wachten. Iedereen die geregistreerd is op de ashram komt op een alfabetische lijst. Je hebt aparte lijsten voor mannen en vrouwen. Voor je naam staat een letter. Die letter correspondeert weer met een groep.
Op het grote bord waar de lijsten hangen ga je dus op zoek naar je eigen naam, dan naar de groep. Heb je de groep gevonden dan weet je jouw tijd van op het podium zitten en de namen van de „groepsleiders of leidsters“.
Eigenlijk wist ik niet of ik wel op het podium wilde gaan zitten. Nou ja, een keer om eens te kijken hoe het zicht vanaf het podium richting Amma en de zaal is. Amma kun je namelijk alleen via het grote scherm zien, zoveel mensen staan er om haar heen.
Het is een grote eer om zo dicht mogelijk bij Amma te zitten. Het is ook de wens van iedere volgeling om dat te doen. Maar het podium is niet zo groot en de stoelen staan wat verder van Amma weg dan de volgelingen wensen. Ook zitten ze niet naast elkaar (gelijkheid) maar zijn er verschillende rijen. Het is de taak van de groepsleider om alles zo te organiseren dat iedereen vooraan en zo dicht mogelijk bij Amma een plaatsje krijgt voor een paar minuten. Iedereen wordt geacht te volgen wat de groepsleider aangeeft.

Hier komt de trommel met stenen in beeld.
Van twee verschillende vrouwen hoorde ik een bijna identiek verhaal. (ja, je hoort nog eens wat als door-bouncer) Beiden kun je niet omschrijven als „echte“ volgelingen, wel gevoel voor, dat wel. Ze hadden hoge verwachtingen van het op het podium zitten in het algemeen, maar ook van de andere volgelingen. Devotie, aandacht voor Amma en een ander, gelijkgestemdheid als volgeling. Zij waren het dan wel niet, maar de anderen wel! Helaas, de andere dames kibbelden op het podium, wilden niet van plaats wisselen, probeerden zo lang mogelijk op de beste plaats te blijven zitten, snauwden naar elkaar. Vanuit Amma's perspectief de stenen die met elkaar aan het botsen waren. Ego's die in de problemen kwamen. Dat moest er allemaal vanaf voordat er iets moois tevoorschijn zou komen.

De beide dames zijn teleurgesteld. Gaat het er daar nu zo aan toe? Een harmonieus gebeuren onderling; niets van dat! Onderling gekibbel en elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Voor beiden was het op het podium bij Amma zitten niet echt geworden wat ze ervan verwacht hadden.

Ik wacht nog even met het op het podium gaan zitten.
De stenentrommel van Amma moet nog heel wat rondjes draaien.......


Amritapuri, 6-1-2016.

Geen opmerkingen: