dinsdag 29 december 2015

Er moet aan ieder groot genot....

De gedichten van Alice Nahon liggen mij aan het hart. Het zijn dan wel gedichten uit de oude doos, maar doordat ze in het Afrikaans geschreven zijn, hebben ze wel iets en blijven ze hangen. Ik vind het speciale gedichten, zeker als je ze hardop leest. Ze hebben een wat droevige inslag en daardoor raken ze me niet ieder moment. Je moet ervoor in de stemming zijn om de woorden en de melodie van de taal binnen te laten komen.

Op dit moment spelen de volgende dichtregels door mijn hoofd: "....er moet aan ieder groot genot, een plekske schaduw wezen..."
Die schaduw is op dit moment..... twee knieën.
Naast twee maal de knie zijn het ook de vingers en de polsen die niet 100% aanvoelen, maar die knieën hè?
Blijkbaar heb ik de gewoonte om voor of tijdens belangrijke momenten in mijn leven languit op straat te gaan liggen, want dit is nu de derde keer dat het op een ongewenst moment gebeurd. De laatste keer was midden in de verhuizing. Een onnozele val, maar had wel een gebroken pols tot gevolg. Dat vallen gebeurd eigenlijk altijd doordat ik door mijn enkel ga. Meestal zwik ik door een ongelijke tegel, soms gewoon door niets.
Nu ook weer, lopend naar de metro voel ik de enkel gaan. Door mijn hoofd gaat als een soort mantra... je gaat niet vallen, je gaat echt.... niet....vallen!! Het klinkt alsof het zegt: heb niet het lef !!!
Maar nee hoor, voor ik het wist ging ik echt languit, volgens mij als een soort buikschuiver. Ik krabbelde een beetje duizelig overeind, zette mijn bril weer op mijn neus en zag dat al mijn kleren nog heel waren. De pijn zou wel verdwijnen. 

Maar helaas, de pijn is niet weg en ik zit op dit moment met twee dikke, pijnlijke, ontvelde en stijve knieën....
We zijn dan wel bijna klaar met leegruimen en inpakken, maar de keukenkastjes moeten nog worden schoongemaakt, de kast boven moet nog goed worden ingepakt, de schilderijen moeten nog van de wand af, de 2e koffer is voor 95% klaar maar nog niet helemaal, ja, zo zijn er nog wel wat zaken die echt gedaan moeten worden! We waren lekker op dreef! Het zijn de laatste loodjes met veel loopwerk.
  
Eigenlijk weet ik niet goed wat nu te doen, gewoon doorgaan en in India wel zien of nu in de lage versnelling en lief zijn voor mijn knieën.
Ik denk dat het gewoon doorgaan zal worden maar dan in een lagere versnelling.
Dom? Waarschijnlijk wel, maar wat moet je? Niets doen is ook geen optie, de 31e komt eraan....

 

Geen opmerkingen: