vrijdag 18 december 2015

De MacDonald's-tocht

Zelf vind ik het heel prettig om van alles op de hoogte gehouden te worden. Nee, geen Facebook of zo, ik bedoel informatie over zeg maar, lopende processen.

Toen ik begin 2015 mijn toeristenvisum aanvroeg, kon je de status van de aanvraag alleen via de computer volgen. Je toetste jouw eigen nummer in op de site en je zag of het paspoort met visum al terug was op het aanvraagpunt. Dat aanvraagpunt is voor mij Rotterdam. Gemakkelijk om er snel even heen te gaan.
Tussen begin 2015 en nu heeft het consulaat zijn eigen werkproces gestroomlijnd. Men wordt nu van iedere stap in het proces via mail en SMS op de hoogte gehouden. Prima natuurlijk, helemaal top! Zo ben ik van alles op de hoogte en weet ik ook wanneer ik weer naar Rotterdam moet om alles op te halen.

Gisteren kwam dan de langverwachte mail. (zie "Wachten") Deze luidde als volgt: "Dear Hendrina Arends (ik dus), Your file no....and application status is: Your pasport is handed over to the agency after processing. You will get the next update when the passport is delivered to the applicant. As on 16-DEC-15.
Het was wel een mail die verwarring gaf. Wij zijn wel de applicant, maar waarom dan een update. Toch zou het paspoort wel in Rotterdam moeten zijn want het is "handed over to the acency"
Het proces mag dan voor het Indiase consulaat helder en duidelijk zijn, voor ons was dat dus niet zo.
The agency is blijkbaar intern, the applicant is blijkbaar intern, want wij waren gewoon nog niet aan de beurt. Het paspoort was nog in Den Haag en lag niet in Rotterdam waar ik was.
Na een aantal bezoeken kent de medewerker mij en hij bood aan dat ik tussen 17.00 en 18.00 uur terug kon komen. Hij ging in de middaguren naar Den Haag en bracht dan de paspoorten mee terug. Terug naar Delft en dan weer naar Rotterdam? Ik besloot in Rotterdam te blijven. Het was toch maar voor een paar uurtjes?

Om 12.00 uur zat ik fris en fruitig op kantoor, in tegenstelling tot de 2e keer. Na vijf uur rondlopen en winkels kijken had ik voeten die 3 maten groter geworden waren. Kijk, ik hou al niet van winkelen, maar als je in een stad loopt en je wilt niets kopen omdat je anders moet opslaan.....
De uren kropen voorbij.... dan maar naar een MacDonald, een broodje en een milkshake. Etenstijd! Maar je moet toch een keer weer op stap. Oh kijk, ik kan bij die MacDonald zitten....een cappuccino voor de bejaardenprijs. Minislokje voor minislokje om maar zo lang mogelijk op de kruk te blijven.....Ook daar zie je jezelf op een bepaald moment zitten en ga je weer lopen......gelukkig daar is weer een MacDonald, nu maar thee. De krant voor de derde keer gelezen....

Om 17.00 uur precies stond ik weer bij het kantoor. Na een tijdje ben ik maar op de trap in het trappenhuis gaan zitten. Ik zat daar prima eigenlijk, had een mooi uitzicht op de steeds donker wordende stad, het stadhuis, een verlichte kerk....
Het bleek ook een goede plek om zo rustig zittend te bedenken dat mensen die de hele dag op straat zijn, heeeeeeele lange dagen hebben!
Voorlopig hoef ik ook niet meer een MacDonald in...



Geen opmerkingen: